8 januari 2026
Gelukkig nieuwjaar! Dat het voor jou een verrijkend jaar mag worden met prachtige verhalen en veel plezier!
In deze nieuwsbrief vertel ik je hoe ik dit jaar begin, deel ik mijn zorgen over de teloorgang van verhalen vertellen, mijn plannen om hier iets aan te doen en vertel ik je over mijn favoriete schrijver en mooiste film van het afgelopen jaar.
...
Na een fikse versteviging van ons oude eigenzinnige huis zitten we er nu droog bij en hebben we alle kamers in gebruik. Halleluja! Ik heb hier nu een heus atelier om te schilderen en een enorme tafel om aan te schrijven.
Ik begon deze week met een dag portretschilderles. Sinds september volg ik een tweejarige opleiding portretschilderen met olieverf en dat vind ik fantastisch. Uitdagend. Hoe tref ik een kop, een mens? Hoe doe ik dat pakkend? Gelukkig hebben we twee jaar om dit ambacht te leren, om enorm veel uit te proberen -meters maken- in de hoop er iets eigenzinnigs van te maken.
Ook kreeg ik deze week een illustratieopdracht voor het tijdschrift Zin (superleuk, ga ik meteen mee aan de slag) en komende week geef ik mijn eerste training Storytelling van dit jaar. 2026 is begonnen. Ik vind het fijn.
Eergisteren nam ik tijd voor een wandeling door de sneeuw om te dromen: wat wil ik dit jaar met mijn trainingen? Waar gaat het me om in deze tijd?
Afgelopen jaar viel het me op -ik werd daar nogal droevig van- dat mensen elkaar steeds minder verhalen vertellen. Ik merk dat mensen (net als ik tot nu toe doe in deze nieuwsbrief) wel feiten uitwisselen (dit bezit ik, dit heb ik gedaan, hier hoop ik op), maar dat zijn nog geen verhalen. We denken elkaar te leren kennen in het aanhoren van elkaars feiten en conclusies, maar dat is niet zo. Althans, je krijgt wel iets mee van dat waar de ander mee bezig is en het is vast en zeker vriendelijk of verhelderend bedoeld, maar een voelbaar inkijkje in dat wat de ander beleeft, krijg je hiermee niet.
De film van hoe ik bezig was in mijn schilderles afgelopen maandag heb ik je tot nu toe in deze nieuwsbrief niet getoond. De gedachten die ik daar ter plekke had, mijn worsteling, mijn hoop, mijn geluk, hoe het model erbij zat, hoe mijn medecursisten vloekend en misschien zelfs huilend hun tekeningen vertrapten, de leraar die met rood hoofd, de handen in het haar… wat ik dacht in de auto terug naar huis met mijn tekening in de achterbak, hierover weet je niets. Ik heb het je niet verteld. Je hebt je bij mijn enthousiaste feitenrelaas best iets kunnen voorstellen, je hebt mogelijk gedacht: leuk voor haar, maar je was er niet zelf bij. Je hebt je niet in mij kunnen verplaatsen. Je dacht niet mijn gedachten. Je had mijn kwast niet in je hand.
En precies dat, het meenemen van de ander in een persoonlijke beleving, deze voelbaar, tastbaar en zichtbaar maken, de ander hierdoor betrekken in de situatie, is waar verhalen vertellen over gaat.
In deze wereld waarin we steeds minder tijd nemen om elkaar echt te zien, mee te maken en te horen, verliezen we -als we niet uitkijken- onze vertelvaardigheden. En we ontwikkelen ze niet.
En net als de portretcursus van twee jaar die ik volg, zou ik heel graag ook langere trainingen Storytelling of vertelkunst (hoe je het ook wilt noemen) geven. Ook in samenwerking met filosoof Harm van der Gaag, omdat vertellen ook gaat over goed nadenken en jezelf bevragen. Daar kan Harm ontzettend goed bij helpen.
Toen ik eenentwintig jaar geleden begon met Verteltrainingen was mijn missie: help saaie presentaties de wereld uit. Nu is het: stimuleer het delen van verhalen in het gewone leven. Dat kan op een podium, maar evengoed aan de vergader- of keukentafel. Verhalen die ertoe doen, verhalen die ons laten lachen, die ontroeren, onthullen, die zichtbaar en voelbaar maken wat zonder deze verhalen niet zichtbaar en voelbaar wordt. Geen truckjes. Geen goedkope commercie. Echte verhalen.
Verhalen verbinden. Aan verbinding en wezenlijke ontmoetingen wil ik graag op mijn manier, vanuit mijn expertise, bijdragen in 2026.
Je bent van harte welkom!
...
Hoe kom je tot een boeiend verhaal? Waarmee wil je anderen inspireren? Waar denk je over na en wat valt je op in het leven? Wat wil je delen? In de tweedaagse workshop Boeiend vertellen vergroot je je mogelijkheden als verteller en ontdek je hoe jij op jouw unieke manier anderen verrast, meeneemt en inspireert. Zowel zakelijk, als privé!
Wij wonen nu bijna drie jaar in Haarlem. Ik vind het ontzettend leuk om deze workshop dit voorjaar voor het eerst in Noord-Holland te geven in een eigenwijs kerkje met een grote tuin onder de rook van Amsterdam.
Meer weten? Ik hoor het graag!
Meedoen? Meld je aan door mij een email te sturen met je aanmelding.
...
De training Activerende verhalen (op maat, door Harm van der Gaag en mij) is voor teams die graag verdiepend, dus meerdere dagen, verspreid over een langere periode, met vertelkunst aan de slag willen. Tijdens dit programma krijg je niet alleen de basiskneepjes van storytelling onder de knie, je leert jongleren met verhalen. Ook word je stevig aan het denken gezet over de inhoud waarmee je jouw publiek op de puntjes van hun stoelen wilt krijgen. In oefeningen, opdrachten en individuele gesprekken ontdek je hoe je jouw humor, ervaring en wijsheid kunt inzetten voor een activerend verhaal. Lees meer.
Wil je een oriënterend gesprek over jullie wensen, doelstellingen en de mogelijkheden van dit programma? Bel of mail me voor een afspraak!
...
Als ik terugkijk naar afgelopen jaar, dan springt voor mij de Franse schrijver Édouard Louis (geboren in 1992 als Eddy Bellegueule) eruit met zijn boek Veranderen: methode. Hij vertelt hierin -op virtuoze, directe, nietsontziende wijze- vol vaart zijn eigen verhaal; een extreme metamorfose. Geboren in een kansarm dorp in Noord-Frankrijk droomt hij ervan om groot schrijver te worden, op straat herkend te worden en bij “de elite” te horen. Dat lukt. Toch blijft hij, ook nu hij wereldwijd succes heeft, die buitenstaander. Een ontroerende, unieke roman die lang na blijft klinken en vragen oproept over identiteit, afkomst en verandering. Ook vanuit politiek oogpunt niet te missen. Ik wil nu alles van hem lezen.
De meest indrukwekkende en gewaagde film vond ik All that’s left of you. Filmmaker Charien Dabis vertelt het verhaal van drie generaties van één Palestijnse familie. Ze brengt hiermee de recente Palestijnse geschiedenis tot leven van 1948 tot 2022 en geeft dit grote, niet te bevatten, afschuwelijke verhaal een menselijke maat. Ze maakt het persoonlijk, invoelbaar, hartverscheurend en liefdevol. Ze nam me volledig mee. Ondanks dat de film bijna drie uur duurt, voelde het als een uur en zat ik er vanaf de eerste tot en met de laatste minuut volledig in. Een film om de tijd voor te nemen, samen te bekijken en lang over na te denken.
...